اين عكس مربوط به نمي دونم چند ماهگي پدرام هستش . آقا پدرام كلي رفتن تو فكر. نيگا كنين چه قدر جدي رفته تو فكر...مثل يك جنتلمن..نمي دونم داره به چي فكر مي كنه . حتما داره فكر مي كنه  شروع كنه به گريه كردن يا خلاصه هر راهي كه توجه همه رو به خودش جلب كنه و!!!!!! شايدم به چيزهاي مهم تري فكر مي كنه . مثل اينكه مي تونه اونم يه روز مثل بقيه آدم ها راه بره و خيلي از كارهايي كه بزرگ تر ها انجام ميدن رو انجام بده . ..................

الان 3 ماه ميشه كه پدرام داره راه ميره .خيلي هم بامزه شده . آخرين بار كه ديدمش هر چيزي كه مي ديد توجهش رو جلب مي كردو مي دويد به سمتش  و دوست داشت اونا رو كشف كنه .

آقا پدرام خيلي فكر نكن !!!!! ديدي چه زود راه رفتن رو ياد گرفتي؟؟؟بقيه چيزا رو هم به همين زودي ياد مي گيري . اونوقت كه شدي اندازه من مي بيني اين دنيا اونقدرها هم كه فكر مي كردي خبري نيست . اینم یه بوش کوشولو واسه پدرام

این شعر زیبا از فروغ فرخزاد که با دست خط خودش هست. برای دیدن متن کامل این شعر روی ادامه مطلب کلیک کنید......

ای چراغ هر بهانه
از تو روشن از تو روشن
ای که حرفای قشنگت
منو آشتی داده با من
من و گنجشکای خونه
دیدنت عادتمونه

به هوای دیدن تو
پر می گیریم از تو لونه
باز میایم که مثل هر روز
برامون دونه بپاشی
من و گنجشکا می میریم
تو اگه خونه نباشی



همیشه اسم تو بوده
اول و آخر حرفام
بس که اسم تو رو خوندم
بوی تو داره نفس هام
عطر حرفای قشنگت
عطر یک صحرا شقایق
تو همون شرمی که از اون سرخه گونه های عاشق
شعر من رنگ چشاته رنگ پاک بی ريایی
بهترین رنگی که دیدم رنگ زرد کهربایی
من و گنجشکای خونه دیدنت عادتمونه
به هوای دیدن تو پر می گیریم از تو لونه

تو كه آهسته  مي خواني قنوت گريه هايت را ، ميان ربناي سبز دستانت دعايم كن.....

زندگي دفتري از خاطرهاست ... يک نفر در دل شب ، يک نفر در دل خاک ... يک نفر همدم خوشبختي هاست ، يک نفر همسفر سختي هاست ،چشم تا باز کنيم عمرمان مي گذرد... ما همه همسفريم